Napisane przez: futrzak | 6 Maj 2017

Siła wyuczonych reakcji

Łatwo powiedzieć – zmień to w sobie. Trudno zrobić – cholernie trudno.
Ludzie dziwią się ofiarom przemocy, że dlaczego nie odchodzą. Ale zmienić swój sposób myślenia i reagowania na cokolwiek jet pieruńsko trudno. Widzę to sama po sobie i to w rzeczach wydawałoby się całkowicie trywialnych.

Przez cały proces edukacji, jaki przechodziłam, pomyłka czy błąd zawsze były karane. Dostawało się lufę, nauczyciele potrafili krzyczeć i drwić. Klasówki, kartkówki to zawsze był potężny stres – że się zawali. Przy większych zaliczeniach potrafiłam cała noc z nerwów nie spać, przed egzaminem miałam rozwolnienie ze stresu. Było to tak obciążające, że zwykle miałam efekt „białej tablicy” – null, zero. Gdy nerwy opadły – nagle cała wiedza powracała. Nie muszę mówić, jak cholernie psuło mi to efekty osiągane w polskich szkołach..

No ale szkoly pokonczylam, studia tez, tyle lat minelo….dziś. Uczę się hiszpańskiego, robię lekcje online. Każda lekcja ma mniej-więcej 20 zdań do przełożenia (w obie strony tj. hiszpanski-angielski, angielski-hiszpanski). Za każdym razem, kiedy się pomylę, a komputer wypluwa ze siebie czerwony kolor i smutne buczenie, czuję ssanie we wnętrznościach, takie przykre odczucie – nie ból, ale coś jak najbardziej odczuwanego jako negatywne. Trzy pomyłki (najczęsciej są to rzeczy drobne typu brak article) i rzucam lekcję wpizdu. Jestem tak zniechęcona i przygnębiona, że po prostu nie jestem w stanie kontynuować. Muszę zająć się czymś innym, przykre emocje muszą odejść, zebym byla w stanie kontynuowac. Czasami zajmuje to 15 minut, a czasami i godzinę.
A przecież to nie są żadne lekcje, z ktorych będę odpytywana, oceniana – ba, nie są nawet płatne. Teoretycznie nie powinnam więc sie w ogóle denerwować, czy przejmowac błędem, prawda?

Teraz pomyślmy o ofiarach przemocy. Schemat najczęściej wygląda tak, że kiedy wybucha awantura, są krzyki i bicie, one potem automatycznie reagują obwiniając siebie. Że przecież gdyby się nie spóźniły… że gdyby nie zgubiły telefonu… nie byłoby awantury. Nie byłoby bicia. Wiele z nich w samym biciu nie widzi niczego złego, bo przeciez jak były niegrzeczne, to następowała kara w postaci klapsa. Wiadomo więc – zasłużyły sobie…I ten wyuczony w dziecinstwie schemat przenoszą potem do dorosłego zycia. Podporządkowują się, bo boją się kary. Sa przekonane, ze jak zrobią wszystko idealnie, to będzie dobrze. Do tego bardzo często przychodzi zależność ekonomiczna. Odwrócić to wszystko, zmienić, żeby znależć siłe na odejście – to jest praca wręcz heroiczna. Potrzeba bardzo, bardzo dużo wsparcia. Ostatnią zaś rzeczą, ktorej ofiara potrzebuje, jest obwinianie jej. „Dlaczego sie w to wpakowalas?” „Gdybys mu nie pozwolila, nie pomiatalby tak toba”, „Dlaczego nie poszlas na policje”, „Dlaczego od niego nie odejdziesz” itd, itp.

Nigdy, przenigdy nie mówcie takich rzeczy ofierze przemocy. Ugryźcie się w język, walnijcie łbem w ścianę – ale zmilczcie. Nie wbijajcie ofierze noża w plecy. Ofiara juz wystarczająco się ocierpiala..

Reklamy

Responses

  1. 100% prawdy, nie ma co mówić, jeśli te słowa nic nie wnoszą w tak delikatnej sprawie. W przypadku ofiar przemocy nie ma dobrego wyjścia – człowiek i sytuacja musi dojrzeć, musi nadejść „ten czas”. Kilka razy rozbiłem się o mur: albo interwencje nic nie wnoszą, albo jest się traktowanym przez ofiarę jak agresor z zewnątrz. Co do nauki języków – trzeba znaleźć własny sposób. Nie na darmo jest pierdylion szkół i „metod” nauczania. Np. na mnie najlepiej działają filmy: dialog mówiony + napisy w danym w języku. Jeśli Cię spala obecna metoda – szukaj kolejnej :)

  2. „Zawsze mamy dość sił, aby znieść cudze nieszczęście”.

  3. Czesc Futrzak,

    To moj pierwszy komentarz na Twoim blogu. Bardzo lubie tu zagladac. Czy moglabys napisac jakie lekcje robisz z Hiszpanskiego? Jaka strona internetowa, itp.

    Pozdrawiam,
    Krzysztof

  4. ” Potrzeba bardzo, bardzo dużo wsparcia. Ostatnią zaś rzeczą, ktorej ofiara potrzebuje, jest obwinianie jej. „Dlaczego sie w to wpakowalas?” „Gdybys mu nie pozwolila, nie pomiatalby tak toba”, „Dlaczego nie poszlas na policje”, „Dlaczego od niego nie odejdziesz” itd, itp.”

    To esencja z tego wpisu. Był czas, gdy dziecko było małe, aby ostrzegać je przed zagrożeniami.

  5. @nikt:
    filmy sa dobra metoda, owszem, ale jak masz tlumaczyc teksty, to nie nauczysz sie inaczej, jak tlumacząc teksty. Filmy ucza rozpoznawania obcego języka ze sluchu.
    Tylko ze z filmami nie mam zrodla – trudno jest znalezc dobry film po hiszpansku, z napisami. Jak masz jakies zrodla to prosze podaj.

  6. @Krzysztof:
    https://www.duolingo.com lekcje hiszpanskiego z angielskim jako językiem startowym.

    @Femina:
    ostrzeganie dziecka niewiele da, jesli:
    – na codzien dookola widzi cos innego tj. widzi, ze przemoc jest normalnym sposobem radzenia sobie z problemami i jest akceptowana przez doroslych
    – jesli jest karane za przewiny biciem/awantura/agresja (o czym juz pisalam)
    – jesli jego poczucie wartosci wlasnej bedzie niskie – wtedy zawsze bedzie podatne na manipulacje

    Przemoc zawsze zaczyna sie od malych kroczkow, to jest wolno postepujacy proces a na poczatku zaczyna sie od uzaleznienia ofiary od przemocowca. I na poczatku zwykle przemocy nie ma, zaczyna sie kiedy ofiara jest juz „urobiona”.

    Nie wiem czemu tak wielu doroslych uwaza, ze „ostrzeganie” dziecka i tlumaczenie rzeczy, ktore sa dla niego abstrakcja, cos da? Dziecko uczy sie przez konkretne przyklady i to przyklady sprowadzone do jego horyzontu postrzegania. Powiedzenie, ze cos jest złe, bo jest złe, niczego nie wyjasnia i jest jak bębnienie o scianę.

  7. @Femina:
    szerzej nieco o problemie pisalam juz tu:
    https://futrzak.wordpress.com/2014/09/10/dlaczego-ofiary-przemocy-domowej-nie-uciekaja/

  8. Dziekuje za odpowiedz Futrzak. Do tej pory uzywalem tylko Duolingo na Androidzie. Teraz skorzystam z tego ze strony internetowej.

  9. Krzysztof:
    a ty jaki jezyk robisz? Jak sobie radzisz z klepaniem w klawiature no i czy na smartfona dostepne sa tlumaczenia prawdziwych tekstow?

  10. „Dlaczego od niego nie odejdziesz” akurat to dobry tekst. Bo rozumiem, że sugeruje, aby odjeść od kata, w przeciwieństwie do poprzednich, które są po fakcie.
    Polecam „Big little lies”, tylko 7 odcinków, a tworzą całość. Fajnie pokazany temat przemocy domowej. Wnoszę to po reakcji mojej żony, która zajmuje się tym zawodowo. Powiedziała, że bardzo się jej film nie podobał, bo czuła się jak w pracy. Lepszej rekomendacji nie trzeba :-)
    BTW oczywiście lepiej jest radzić bardziej konkretnie i praktycznie – wróc do pracy, wynajmnij mieszkanie, przygotuj się do odejścia – film dobrze to pokazuje.

  11. Wojtek inzynier:

    Nie, to nie jest dobry tekst.

    Nie wiem, co robi twoja zona i nie wiem, o czym jest ten serial, ale wnioskujac po twoim komentarzu powyzej, chyba nie bardzo wiesz, jak wyglada przemoc w rodzinie, jak sie rozwija i dlaczego ofierze tak trudno jest odejsc.

    Pozwolę sobie zacytowac:
    (http://ohme.pl/psychologia/10-rzeczy-ktorych-nie-wolno-mowic-ofiarom-przemocy-domowej/)

    10 rzeczy, których nie wolno mówić ofiarom przemocy domowej

    1. „Dlaczego nie odejdziesz?”

    Przeciętna ofiara przemocy domowej próbuje zakończyć związek siedem razy, zanim w końcu to zrobi.

    Niektórzy obawiają się odwetu agresywnego partnera na sobie, na swoich dzieciach i bliskich. Niektórzy uważają, że nie mają dokąd pójść, bo nie mają na to środków finansowych. Inni czują się współwinni zaistniałej sytuacji. Pytając kogoś, dlaczego nie odejdzie, przesuwasz ciężar winy ze sprawcy na ofiarę.

    Jest to równoznaczne z pytaniem ofiary gwałtu o to, co piła lub miała na sobie „tamtego” dnia. To działanie destrukcyjne w stosunku do ofiary, obwiniające i nie przynoszące dobrych efektów.

    Przeczytaj wszystkie dziesięc puntów. Tam jest jasno wytlumaczone, dlaczego nie nalezy mówic ofierze pewnych rzeczy. Nie czerp wiedzy o przemocy z seriali telewizyjnych, na litosc boską.

    Przeczytaj sobie wywiad z Piasecka w Wysokich Obcasach. Uczciwie opisuje, jak do tego doszlo, dlaczego jej to tyle czasu zajelo. To niemal ksiazkowy obraz rozwijajacej sie przemocy w rdzinie. A potem przeczytaj to:
    https://futrzak.wordpress.com/2014/09/10/dlaczego-ofiary-przemocy-domowej-nie-uciekaja/

    I bardzo prosze, NIGDY za zadawaj takich pytan ofierze przemocy.

  12. Czesc Futrzak,

    Ucze sie Hiszpanskiego – traktuje to jako hobby. Mam raz w tygodniu lekcje z bardzo fajnym Hiszpanem przez Skype. Przed lekcja dostaje artykul do przerobienia. W trakcie lekcji glownie rozmawiamy o artykule i o innych sprawach. Moj nauczyciel wylapuje moje bledy. Dostaje je potem na maila i musze poprawic przed nastepna lekcja i odeslac do sprawdzenia. Sa tez inne prace domowe, wypracowania, itp.

    W czasie opracowywania artykulow i podczas lekcji notuje wszysktie nowe slowka i zwroty. Wszystko to wpisuje pozniej na moim PC do Anki (https://ankiweb.net) razem z polskimi tlumaczeniami i przykladowymi zdaniami. Pozniej w kazdej wolnej chwili – nawet w drodze do pracy – przegladam slowka na telefonie i robie powtorki.

    Troche korzystalem kiedys z Duolingo na telefonie. Z tego co pamietam wiekszosc cwicen polegala na wyborze wlasciwego slowa lub uporzadkowania slow w poprawne zdanie. Bylo to dla mnie troche za latwe wiec przerwalem. Teraz mysle ze sprobuje jeszcze raz i sprawdze wersje webowa. Filmow i audycji po hiszpansku tez szukam…:-)

    Pozdrawiam
    Krzysztof

  13. @Krzysztof:
    w aplikacji web nie ma wyboru slowa (od czasu do czasu trzeba wybrac cale zdanie, a odpowiedzi potrafia byc podstepne, zwlaszcza jesli wezmie sie pod uwage roznice miedzy angielskim i hiszpanskim).
    Nie ma tez uporzadkowywania slow we wlasciwej kolejnosci.

    Jak robisz jakas lekcje od zera, to w wypadku nowych slow sa obrazki i trzeba wpisac nazwe, ale poza tym sa cale zdania i zwroty do tlumaczenia. Jak juz osiagniesz wystarczajaco zaawansowany poziom, to wtedy duolingo podsuwa ci tlumaczenia prawdziwych artykulow/ksiazek etc.

  14. Super. Dziekuje bardzo Futrzak – tego wlasnie potrzebuje. W takim razie biore sie za webowe Duolingo…

    Pozdrawiam
    Krzysztof


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: