Aga poruszyla ten problem u siebie, odnoszac sie do artykulu w Wybiorczej
Tez porusze bo temat mnie interesuje od dawna. Szkoda mi owej Magdy z artykulu. Ma kiepska rodzine, niestety, rodzine ktora za pomoca dziecka i poczucia winy stara sie ja sama nawrocic na jedynie sluszna wiare. Dziecko jak to dziecko, bedzie chcialo robic i miec dokladnie to, co i jego rowiesnicy. Koledzy maja telefony komorkowe - bedzie wyc i ryczec, zeby mu kupic. Koledzy w krzakach popijaja piwko - sproboje i tego. Koledzy maja komunie i dostana prezenty - ono tez chce przynalezec do grupy, brac udzial w ceremoniach, dostac prezenty.
KK doskonale o tym wie i dlatego tak naciskali, zeby wprowadzic religie do szkol, na dodatek umieszczac ja zawsze w srodku innych lekcji. Wypowiedz ksiedza “- Ośmiolatek jest często tak samo mądry jak pięćdziesięciolatek - odpowiada ksiądz Indrzejczyk. I dodaje: - Mały obserwuje świat, widzi kościół i mówi, że chce się ochrzcić. Obojętnie wobec tego przejść nie można. Nie można mu powiedzieć, że jest głupi. Nie można go zbywać, pomijać jego prośbę.” - czysta obluda.
Osmioletnich dzieci (czy nawet nastolatkow) Kosciol nie traktuje jak doroslych i jesli ich “prosby” sa nie po linii mysli koscielnej to inne rady sa udzielane rodzicom. Wtedy nagle okazuje sie, ze dziecko jest niedojrzale, powinno sie podporzadkowac doroslym, sluchac ksiedza i spelniac ich polecenia, bo samo nie ma jeszcze wystarczajaco duzo pod czaszka zeby “dokonac w pelni swiadomego i wlasciwego wyboru”.
Zreszta, jak wazne jest wczesne zindoktrynowanie dzieci (eufemistycznie zwane tutaj wychowaniem w Bogu) wie nie tylko religia katolicka. Daleko nie szukajac - w islamie muzulmanin moze sie ozenic z nie- muzulmanka, ale dzieci MUSZA byc wychowywane w jedynie slusznej wierze. Szanse, ze raz za mlodu uksztaltowana wizja swiata oraz nawyki myslowe zostana na cale zycie, jest bardzo duza. Tej okazji nie mozna przepuscic.
Smutne, ze wielu rodzicow (matki szczegolnie) daje za wygrana i nie maja sily walczyc z wiatrakami. Daja sie uspic zapewnieniami, ze “skoro chce to chce” “zlamiesz wiez z dzieckiem” “nie chce go izolowac od rowiesnikow” “skoro wszyscy chodza to on tez” etc.
Katolicyzm z punktu widzenia ateisty czy agnostyka wyglada dokladnie tak samo, jak wszystkie inne religie, czyli - jest bajka dla doroslych. Bajka, w ktorej umarli wstaja po smierci, woda zamienia sie za pomoca magii w wino, kobieta rodzi dziecko bez aktu zaplodnienia, po ziemii chodza rozne dziwne mieszanki genetyczne: a to pol-czlowiek i pol koziol, pol-czlowiek i pol-skorpion. Czesto cos przelatuje po niebosklonie wbrew prawom fizyki, ludzie wychodza z rozlupanych czaszek i tak dalej.
No i ten niesmiertelny argument o 95% katolikow w Polsce. Smiech na sali. Formalnie ja w tej statystyce tez jestem, bo zostalam ochrzczona a potem musialam chodzic na religie i tak dalej. Ktos bierze pod uwage, ze jestem ateistka? Alez skad.
Bardzo sie ciesze, ze mieszkam w tej czesci USA, gdzie religia jest naprawde prywatna sprawa kazdego i nikt sie nikomu do niczego nie wtraca. No i ciesze sie, ze mieszkam z daleka od matki, ktora - gdybym mieszkala blisko - probowalaby dokladnie tych samych trickow na mnie jak rodzice owej Magdy. Co notabene uwazam za dosc odrazajaca praktyke ocierajaca sie o szantaz.
Zresztą sama obchodzę te święta, zdecydowanie bardziej dlatego, że podoba mi się tradycja i te różne przyjemności, a mniej z powodu potrzeb duchowych - ale czy to naprawdę takie złe?
